ماه گذشته، بنیاد غیرانتفاعی سوئیسی Quad9 اعلام کرد که resolver عمومی و رایگان DNS خود را از فرانسه خارج می‌کند. این تصمیم دشوار پس از ماه‌ها دادرسی و حکم دادگاهی در فرانسه گرفته شد که برای Quad9 به‌دلیل مسدود نکردن دامنه‌های مرتبط با نقض حق نشر ادعایی، جریمه مالی روزانه تعیین کرده بود.

خروج Quad9 از فرانسه هم مایه تأسف است و هم قابل درک. حکم دادگاه این سازمان را در تنگنایی غیرقابل‌تحمل قرار داد: یا باید بین دادرسی فلج‌کننده و جریمه‌ها یکی را انتخاب می‌کرد، یا خدمتش را چنان از بنیاد تغییر می‌داد که حریم خصوصی و امنیت کاربرانش آسیب می‌دید. Quad9 که هیچ گزینه خوبی پیش رو نداشت، در نهایت خروج را انتخاب کرد.

خروج یک سرویس زیرساختی پایه از فرانسه، به اینترنت آزاد و باز آسیب بنیادی می‌زند و باید هشداری باشد درباره خسارتی که اگر دارندگان حقوق و سیاست‌گذاران همچنان خواستار مسدودسازی حداکثری در همه لایه‌های اینترنت باشند، به بار خواهد آمد. این خروج نه‌تنها کاربران اینترنت در فرانسه را از ابزاری قابل‌اعتماد و مهم محروم می‌کند، بلکه خطر واقعی اختلال در زندگی روزمره آن‌ها را ایجاد می‌کند. resolver شرکت Quad9 در فرانسه کاربران و سازمان‌های گوناگونی را پوشش می‌دهد؛ از نهادهای دولتی و مؤسسات آموزشی گرفته تا بیمارستان‌ها و شرکت‌های خدمات شهری. Quad9 هیچ راهی ندارد که مستقیماً به این افراد و نهادها اطلاع دهد resolverشان به‌زودی از کار می‌افتد. اگر طرف‌های آسیب‌دیده پیش از حذف سرویس Quad9 resolver خود را تغییر ندهند، اینترنتشان بدون هیچ توضیحی از کار می‌افتد.

Quad9 نخستین resolver عمومی DNS نیست که پس از دریافت دستورهای مسدودسازی از کشوری خارج می‌شود و تقریباً به‌طور قطع آخرین آن‌ها هم نخواهد بود. Cisco پیش‌تر resolver خود، OpenDNS، را در شرایط مشابه از فرانسه، پرتغال و بلژیک (به‌صورت موقت) خارج کرده بود. همچنین دادگاهی در بلژیک به‌تازگی حکمی صادر کرده که اگر Cloudflare، گوگل و Cisco تا اوایل ژانویه ۲۰۲۷ مسدودسازی وب‌سایت‌ها را از طریق resolverهای عمومی خود آغاز نکنند، جریمه‌های سنگینی اعمال خواهد شد. کاری که Cloudflare هرگز انجام نداده است.

Cloudflare سال‌هاست علیه احکامی از این دست مبارزه می‌کند. نگران این هستیم که خواسته‌های بی‌وقفه دارندگان حقوق برای مسدودسازی از سوی resolverهای عمومی DNS، در نهایت آسیب واقعی به اینترنت وارد کند.

مروری بر DNS، سیستم نام دامنه

برای درک اینکه چرا این موضوع چنین مشکلی است، بهتر است بدانیم اینترنت در زیر پوستش چگونه کار می‌کند. resolverهای DNS بخش بنیادی زیرساخت اینترنت‌اند. DNS دفترچه نشانی اینترنت است: وقتی نام وب‌سایتی مانند cloudflare.com را تایپ می‌کنید، سیستم DNS آن نام دامنه را به نشانی IP تبدیل می‌کند که دستگاه شما برای اتصال به آن سایت نیاز دارد. resolver DNS همان سرویسی است که این نشانی را جست‌وجو و به دستگاه شما برمی‌گرداند؛ چیزی شبیه اپراتوری که شماره تلفن را در دفترچه تلفن پیدا می‌کند.

resolverهای DNS را هر کسی می‌تواند اداره کند، اما معمولاً ارائه‌دهندگان خدمات اینترنت (ISP)، شبکه‌های موبایل، کسب‌وکارها و دانشگاه‌ها آن‌ها را اجرا می‌کنند. اگر این پست را در خانه می‌خوانید و تا حالا به DNS فکر نکرده‌اید، به احتمال زیاد از resolver پیش‌فرض ISP خود استفاده می‌کنید. چون هر بار که به وب‌سایتی سر می‌زنید از resolver DNS خود استفاده می‌کنید، قابل‌اعتماد و مطمئن بودن آن اهمیت دارد.

و چون resolver DNS به تمام فعالیت مرور شما دسترسی دارد، انتخاب resolver پیامدهای واقعی برای حریم خصوصی دارد.

علاوه بر resolverهای DNS که ISP محلی شما ارائه می‌دهد، resolverهای عمومی DNS گوناگونی هم در دسترس‌اند. Cloudflare resolver عمومی DNS خود، 1.1.1.1، را در آوریل ۲۰۱۸ برای خدمت به اینترنت راه‌اندازی کرد. هدف ما این بود که یک سرویس DNS مصرف‌کننده سریع، قابل‌اعتماد و حریم‌خصوصی‌محور را به‌صورت رایگان در اختیار همه بگذاریم. موفق شدیم. 1.1.1.1 از سریع‌ترین resolverهای DNS در جهان است، از جمله در اروپا. resolver شرکت Cloudflare هیچ داده‌ای از کاربر جمع‌آوری نمی‌کند، چه برسد به فروش آن به تبلیغ‌دهندگان. 1.1.1.1 همیشه یکی از نمونه‌های محبوب ما از تحقق مأموریت Cloudflare برای کمک به ساختن اینترنتی بهتر بوده است.

1.1.1.1 یکی از resolverهای عمومی متعددی است که هر کسی می‌تواند از آن استفاده کند. علاوه بر 1.1.1.1 و 9.9.9.9 شرکت Quad9، از شناخته‌شده‌ترین resolverهای عمومی دیگر می‌توان به 8.8.8.8 گوگل و OpenDNS شرکت Cisco اشاره کرد. رایگان بودن این سرویس‌ها به معنای آسان بودن ارائه آن‌ها نیست. یک resolver عمومی DNS جهانیِ خوب‌اداره‌شده، شاهکار مهندسی فوق‌العاده‌ای است که برای پاسخ‌دهی امن و خصوصی به صدها میلیارد یا حتی تریلیون‌ها پرس‌وجو در روز، در شبکه‌ای توزیع‌شده در سراسر جهان با صدها موقعیت سرور ساخته می‌شود.

همان‌طور که Quad9 اشاره می‌کند، resolverهای DNS بسیاری در دسترس کاربران است که بسیاری از آن‌ها را سرویس‌های عملاً ناشناسی ارائه می‌دهند که رویه‌هایشان نامعلوم یا مستندنشده است. تغییر resolver DNS آسان است و افراد به دلایل گوناگون، از جمله عملکرد، قابلیت اطمینان یا دسترسی به ویژگی‌های امنیتی خاص، این کار را انجام می‌دهند.

چرا نباید resolverهای عمومی DNS را به مسدودسازی ملزم کرد

دارندگان حقوق در جلوگیری از دزدی دریایی آنلاین منافع مشروعی دارند. اما تلاش برای مقابله با نقض حقوق آنلاین از طریق resolverهای عمومی DNS، از بنیاد رویکرد اشتباهی است.

از جمله اینکه چنین مسدودسازی‌ای ناکارآمد است. به همان تشبیه اپراتوری برگردید که شماره تلفنی را در دفترچه پیدا می‌کند. اگر دادگاهی بخواهد کسب‌وکاری غیرقانونی را تعطیل کند، مجبور کردن اپراتور دفترچه تلفن به خط زدن نام آن کسب‌وکار از دفترچه، در واقع آن کسب‌وکار را نمی‌بندد. ویترین مغازه هنوز باز است، محصولات هنوز سر جایشان هستند و هر کسی که نشانی را از قبل بداند یا از دفترچه تلفن دیگری استفاده کند، می‌تواند وارد شود.

درباره اینترنت هم همین‌طور است. resolverهای DNS فقط یک حلقه از زنجیره انتقال‌اند. تنها راهی که یک resolver DNS می‌تواند محتوایی را «مسدود» کند این است که از بازگرداندن نشانی IP یک وب‌سایت خاص خودداری کند. اما resolver عمومی DNS نه می‌تواند محتوای ناقض حقوق را از اینترنت حذف کند و نه می‌تواند سرورهایی را که آن را میزبانی می‌کنند از کار بیندازد.

به همین دلیل، دور زدن مسدودسازی از سوی resolverهای عمومی DNS به‌طرز چشمگیری آسان است. هر کاربر اینترنتی که بخواهد به سایتی مسدودشده دسترسی پیدا کند، می‌تواند در کمتر از یک دقیقه با تغییر به یکی از هزاران resolver DNS دیگر که آنلاین در دسترس است، مسدودسازی را دور بزند. در واقع، اگر کاربران از قبل نشانی IP اصلی را بدانند، حتی به هیچ resolverی هم نیاز ندارند تا به محتوای ناقض حقوق دسترسی پیدا کنند. جای تعجب نیست که مسدودسازی از طریق resolverهای عمومی، هرچند ممکن است برای برخی کاربران هنگام دسترسی به محتوا کمی اصطکاک ایجاد کند، اما هیچ شواهدی وجود ندارد که نشان دهد مجموع دزدی دریایی آنلاین را کاهش می‌دهد.

مسدودسازی DNS علاوه بر ناکارآمدی، همان‌طور که پیش‌تر نوشته‌ایم، ابزاری blunt است که آسیب جانبی به بار می‌آورد. چون DNS در سطح دامنه عمل می‌کند، resolver نمی‌تواند یک ویدئو یا فایل ناقض حقوق خاص را مسدود کند؛ باید کل دامنه را مسدود کند. این کار همه محتوای آن دامنه را تحت تأثیر قرار می‌دهد، چه قانونی و چه غیرقانونی. همچنین برای کاربر کاملاً مبهم است: وقتی resolverی مجبور به مسدود کردن دامنه‌ای می‌شود، وب‌سایت به‌سادگی بارگذاری نمی‌شود. کاربر هیچ توضیح یا اخطار قانونی دریافت نمی‌کند و نمی‌تواند بداند که آیا سایت برای تعمیرات از دسترس خارج شده، شبکه‌اش خراب است یا سایت با حکم دادگاه مسدود شده است.

این مشکل درباره resolverهای عمومی DNS به‌مراتب بدتر است. چون resolverهای عمومی در سطح جهانی کار می‌کنند، هر مسدودسازی‌ای طبیعتاً از مرزها فراتر می‌رود؛ یعنی یک کشور به‌تنهایی می‌تواند تعیین کند چه محتوایی در سراسر جهان در دسترس باشد. برای مثال، resolver اختصاصی اتحادیه اروپا، DNS4EU، که Whalebone آن را اداره می‌کند، در پاسخ به دستورهای خاص هر کشور مسدودسازی می‌کند، اما این کار را در کل اتحادیه اروپا انجام می‌دهد. تلاش برای بازطراحی resolverهای عمومی DNS به‌گونه‌ای که مسدودسازی محلی‌تر ممکن شود، خدمت را از بنیاد تغییر می‌دهد، به عملکرد و تاب‌آوری آن آسیب می‌زند، حریم خصوصی کاربر را تضعیف می‌کند و اینترنت باز را تکه‌تکه می‌کند.

به همین دلایل، Cloudflare، گوگل، Cisco و Quad9 همگی با تلاش‌ها برای الزام resolverهای عمومی DNS به مسدودسازی مخالفت کرده‌اند و تا حدی موفق بوده‌اند. چند سال پیش، دادگاه‌هایی در آلمان به نفع Cloudflare و Quad9 رأی دادند و درخواست‌های الزام به مسدودسازی DNS را رد کردند. به‌تازگی نیز دادگاهی در فرانسه جریمه‌های علیه Cloudflare را به‌دلیل مسدود نکردن از طریق 1.1.1.1 رد کرد و تشخیص داد اقدامات دیگری که از طریق CDN و سرویس پروکسی معکوس خود انجام داده‌ایم برای پیروی از حکم اصلی کافی بوده است.

دارندگان حقوق اما دلسرد نشده‌اند و با سطحی از پافشاری که توضیحش دشوار است، همچنان خواستار مسدودسازی از سوی resolverهای عمومی شده‌اند. مطالعه‌ای اخیر نشان داد که بیشتر محتوای دزدی دریایی آنلاین در اروپا، در خود اروپا میزبانی می‌شود. اگر دارندگان حقوق واقعاً می‌خواهند با نقض حقوق آنلاین مقابله کنند، جاهای بسیار بهتری برای تمرکز تلاش‌هایشان وجود دارد؛ مهم‌تر از همه، الزام ارائه‌دهندگان میزبانی که واقعاً فایل‌های دزدی را ذخیره می‌کنند به حذف آن‌ها.

بیرون راندن resolverهای عمومی DNS از بازارها به اینترنت آسیب می‌زند

حکم جریمه دادگاه فرانسه علیه Quad9 نقطه اوج این تلاش‌های دارندگان حقوق است. Quad9 به‌عنوان یک نهاد غیرانتفاعی کوچک که فقط resolver عمومی DNS ارائه می‌دهد، هیچ روش جایگزینی برای نشان دادن پیروی از حکم نداشت. بنابراین دادگاه فرانسه درخواست دارندگان حقوق برای صدور جریمه به‌دلیل عدم پیروی را پذیرفت و Quad9 را مجبور کرد یا خدمت خود را تضعیف کند یا کشور را ترک کند.

خروج Quad9 از فرانسه زیانی واقعی برای اینترنت است. در کوتاه‌مدت، حذف resolver شرکت Quad9 احتمالاً اختلال‌های فوری و بالقوه شدید در دسترسی به اینترنت ایجاد می‌کند. چون سرویس آن‌ها به‌گونه‌ای برای حفظ حریم خصوصی تنظیم شده که Quad9 هیچ راهی ندارد بداند دقیقاً چه کسی از resolverش استفاده می‌کند، چه برسد به اینکه مستقیماً درباره خروج پیش‌روی سرویس به آن‌ها اطلاع دهد. این یعنی افراد، بیمارستان‌ها، دانشگاه‌ها و دفاتر دولتی همه ممکن است بی‌خبر بمانند وقتی resolver از کار می‌افتد. باز هم به دلیل نحوه کار resolverهای DNS، این کاربران پیام خطای مفصلی دریافت نمی‌کنند که توضیح دهد چه اتفاقی افتاده است؛ اینترنتشان به‌سادگی از کار می‌افتد. مشکل وقتی دستگاه‌هایی مانند سیستم‌های امنیتی یا ترموستات‌ها به‌صورت سخت‌افزاری برای استفاده از resolver شرکت Quad9 تنظیم شده باشند، حتی بدتر می‌شود. رفع این مشکلات ممکن است کند یا حتی غیرممکن باشد.

به‌طور کلی‌تر، بیرون راندن Quad9 از فرانسه مطلقاً هیچ کاری برای جلوگیری از نقض حقوق آنلاین انجام نمی‌دهد، اما کاربران عادی اینترنت را با گزینه‌های امن و قابل‌اعتماد کمتری رها می‌کند؛ به‌ویژه گزینه‌هایی مانند Quad9 که کاربران را از فیشینگ و بدافزار هم محافظت می‌کنند. از دست دادن resolverهای عمومی DNS تثبیت‌شده، کاربران اینترنت را مجبور می‌کند به resolverهای پیش‌فرض ISP خود (که ممکن است داده‌های مرورشان را به پول تبدیل کنند) بازگردند، resolverهای کمترشناخته‌شده‌ای را امتحان کنند که سازمان‌های ناشناس یا کم‌اعتمادتر اداره می‌کنند، یا resolver خودشان را راه بیندازند. طنز ماجرا این است که Quad9 و Cloudflare دقیقاً به این دلیل به دادگاه کشیده می‌شوند که سازمان‌هایی شفاف و خوش‌نام هستیم. جریمه کردن سرویس‌های شفاف فقط کاربران را به گوشه‌های کم‌پاسخگوت‌ر وب سوق می‌دهد.

راه پیش رو

دست‌کم امیدواریم اعلام Quad9 برای دارندگان حقوق و سیاست‌گذاران زنگ بیدارباشی باشد که تلاش برای مسدودسازی نقض حقوق در همه لایه‌های اینترنت هزینه‌های واقعی دارد.

ما معتقدیم راه‌های بسیار بهتری برای همکاری در مبارزه با دزدی دریایی بدون به خطر انداختن یکپارچگی اینترنت وجود دارد و Cloudflare همچنان همکاری‌های نوآورانه‌ای را در این مسیر دنبال می‌کند. تلاش‌های جمعی ما برای مقابله با نقض حقوق آنلاین بهتر است صرف تلاش برای حذف چنین محتوایی در ارائه‌دهنده میزبانی شود؛ کاری که هم راه‌حلی بادوام‌تر به دست می‌دهد و هم از آسیب جانبی به اینترنت جلوگیری می‌کند.

در این فاصله، به مقاومت در برابر تلاش‌های نادرست برای الزام resolverهای عمومی DNS به مسدودسازی ادامه خواهیم داد. ما همراه با گوگل و Cisco به حکم بلژیک اعتراض کرده‌ایم؛ حکمی که اگر تا ژانویه ۲۰۲۷ مسدودسازی DNS را آغاز نکنیم، جریمه‌هایی علیه ما اعمال می‌کند. امیدواریم پیش از پایان سال به راه‌حلی برسیم که از تکرار وضعیتی مانند آنچه Quad9 اکنون در فرانسه با آن روبه‌روست جلوگیری کند.

ما نگرانی جدی داریم درباره اختلالی که اگر resolverهای بیشتری مجبور به خروج از بازارها شوند ایجاد خواهد شد و به مخالفت با این نتیجه احتمالی ادامه خواهیم داد.