وقتی اوایل امسال در CES در لاس‌وگاس نمونهٔ اولیهٔ Specs شرکت Snap را امتحان کردم، تجربه‌اش جای بهبود داشت. عینک واقعیت افزودهٔ این شرکت، که خودش آن را «نوع تازه‌ای از کامپیوتر» می‌نامد، سنگین بود (حدود هشت اونس وزن داشت) و چندان راحت روی صورتم نمی‌نشست. دستگاه داغ هم می‌شد و صورتم را مور مور می‌کرد؛ عارضه‌ای رایج در عینک‌های هوشمندی که محاسبات سنگینی زیر بدنه‌شان انجام می‌شود.

حالا به اواخر اکتبر برسیم؛ زمانی که دوباره با تیم Snap در هتلی Four Seasons در مرکز سان‌فرانسیسکو دیدار کردم. تا آن موقع، شرکت Specs را در رویدادی با حضور ایوان اسپیگل (Evan Spiegel)، مدیرعامل، به‌طور عمومی رونمایی کرده بود و پیش‌سفارش این هدست که مدت‌ها در دست توسعه بود، از قبل آغاز شده بود.

آنچه می‌توانم بگویم این است: Specs از نخستین برخوردم با این دستگاه تاکنون، شکل و ابعاد فیزیکی‌اش را به‌طور چشمگیری بهبود داده است. وزن عینک حالا تقریباً نصف نسخهٔ قبلی است و به ۱۳۲ گرم، یعنی حدود ۴.۶ اونس، رسیده. نشستنش روی صورت واقعاً راحت بود و در حدود یک ساعتی که دستگاه را امتحان کردم، برخلاف نسخهٔ قبلی داغ نشد.

Specs حالا در دو اندازه عرضه می‌شود: ۴۷ میلی‌متر و ۵۲ میلی‌متر. هدف از این کار صرفاً تناسب با اندازه‌های مختلف سر است تا عینک محکم روی صورت هر کسی که آن را می‌زند بنشیند. این نسخه حالا لولاهای فنری هم دارد که دستگاه را انعطاف‌پذیرتر و راحت‌تر می‌کند.

با این حال، اگر بدنهٔ دستگاه بسیار بهتر شده، روحش هنوز در حال شکل‌گیری است. این عینک می‌تواند سرگرم‌کننده باشد، اما به نظر می‌رسد هنوز هدف مشخصی ندارد و سخت است تصور کنیم این عینک گران‌قیمت (هر دستگاه ۲۲۰۰ دلار) دقیقاً چطور در زندگی روزمره مفید خواهد بود. وقتی از کارکنان Snap پرسیدم این دستگاه واقعاً برای چه کاری است، سرگرمی یا بهره‌وری، پاسخ مبهم بود. دستگاه می‌خواهد هم‌زمان چیزهای زیادی باشد و در این مسیر، کمی بی‌جهت به نظر می‌رسد.

ذهنم را به کار انداختم تا چند کاربرد روزمره برای Specs پیدا کنم. برخی از چیزهایی که به ذهنم رسید این‌ها بودند:

تماشای تلویزیون یا فیلم وقتی در قطار یا وسایل حمل‌ونقل عمومی دیگری هستید. جاهایی هست که ناچارید مدتی را بگذرانید و نه به‌ندرت، یکی از راه‌های گذراندن وقت، استریم کردن است. Specs تجربه‌ای بسیار غوطه‌ورتر از تماشای ویدیو روی گوشی همراه فراهم می‌کند. یکپارچگی این دستگاه با HBO Max و یوتیوب آن را به گزینه‌ای جذاب برای سرگرمی کاربران در سفر تبدیل می‌کند.

کتاب خواندن. به‌خاطر ماهیت غوطه‌ور هدست Snap، فکر می‌کنم می‌تواند گزینهٔ خوبی برای مطالعه در سفر باشد. وقتی با Specs می‌خوانید، حس می‌کنید در هر متنی که نگاه می‌کنید غرق شده‌اید. به‌شکلی عجیب به تمرکزم کمک کرد. یکپارچگی با روزنامه‌ها یا Kindle می‌تواند این عینک را به راهی خوب برای خواندن در حال حرکت تبدیل کند (بهترین موقعیت را در هواپیما، قطار یا صندلی عقب خودرو تصور می‌کنم).

گرفتن ویدیوهای عجیب و غریب که به‌راحتی قابل اشتراک‌گذاری‌اند. مثل بسیاری از عینک‌های هوشمند متا، Specs به کاربران اجازه می‌دهد عکس و ویدیو بگیرند که بخشی عجیب اما سرگرم‌کننده از تجربهٔ کاربری است. امکان ساختن ویدیوهایی شبیه ویدیوهای GoPro و فرستادن آسانشان با پیامک برای دوستان، چیزی است که به نظرم کاربر معمولی تا حدی به‌طور منظم انجامش می‌دهد.

در مقابل، این‌ها حوزه‌هایی هستند که هنوز کاملاً به‌عنوان کاربردهای Specs قانع نشده‌ام:

Specs به‌عنوان فضای کاری روزمره و ابزار بهره‌وری. Snap این عینک را به‌عنوان راهی برای کار می‌فروشد. شرکت ادعا می‌کند هدستش می‌تواند «تقریباً هر مکانی را به فضای کاری غوطه‌ور و انعطاف‌پذیر تبدیل کند». اما واقعاً سخت است تصور کنم Specs چیزی باشد که کارمند معمولی بخواهد آن را وارد جریان کاری‌اش کند. بستن عینک به سر، از نشستن پشت کامپیوتر و تایپ کردن راحت‌تر نیست. Specs چه چیزی می‌تواند ارائه دهد که گوشی همراه و لپ‌تاپ نمی‌توانند؟ داغ اجتماعی زدن عینکی بزرگ و عجیب و با اشاره دست آن را کنترل کردن هم به نظر می‌رسد مانع باشد.

دستگاه بازی پرکاربرد. با توجه به قیمت بازدارندهٔ دستگاه (باز هم تقریباً ۲۲۰۰ دلار)، واقعاً سخت است تصور کنم مخاطب بزرگی برای Specs به‌عنوان دستگاه بازی وجود داشته باشد. بیشتر Xboxها کمتر از نصف قیمت این دستگاه هستند. بازی‌های Specs سرگرم‌کننده‌اند؟ بله، تا حدی. اما آیا نوجوانان در تعطیلات کریسمس برایشان سر و دست می‌شکنند؟ چندان مطمئن نیستم.

Specs از این نظر تحسین‌برانگیز است که تیم Snap توانسته انواع تجربه‌های کاربری را در یک دستگاه یکپارچه گرد آورد. دستاوردهای چشمگیری در آن هست، به‌ویژه فناوری همگام‌سازی فضایی که به دو کاربر اجازه می‌دهد هم‌زمان یک چیز را ببینند و با کمی توسعهٔ بیشتر می‌تواند برای کاربردهای واقعاً جالبی به کار گرفته شود.

نکتهٔ اصلی این است که دستگاه Snap می‌تواند با تکرار و بهبود شرکت رشد کند و تغییر شکل دهد. محصول جالبی است که مثل بسیاری از هم‌رده‌هایش لزوماً هدف روشنی ندارد، اما با گذشت زمان می‌تواند چیزهای زیادی شود.

با این حال، آنچه دستگاه اکنون ارائه می‌دهد ممکن است به‌اندازه‌ای جذاب نباشد که مردم را به پرداخت پولی که Snap می‌خواهد ترغیب کند.